چندان جاي تعجب ندارد که «تزوتان تودوروف» فرانسوي از دو هزار سال تاريخ نشانهشناسي سخن ميگويد، چراکه نشانهشناسي ريشه در کهنترين روزگاران کنش آدمي دارد و در هزارتوي پر رمز و راز تاريخ پرورده شده است. با اين همه از زماني که «فردينان سوسور» از ضرورت پايهگذاري علمي تحت عنوان «نشانه شناسي» سخن گفت تنها يک قرن ميگذرد. ابتدا نشانهشناسي را بيشتر در زبان و واژهها جستوجو ميکردند اما اکنون حد و مرز نشانهشناسي بسيار فراتر از زبان رفته و طيف وسيعي از پديدهها و کنشهاي اجتماعي، فرهنگي، سياسي را دربر ميگيرد و پرداختن به رمزگان لباسها، غذاها، حرکات و... جايگاه مهمي در نشانهشناسي دارند. ماشينها، لوازم خانگي، ساختمانها، لباسها و... قبل از هر چيز دلالت بر موقعيت اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي افراد دارند و در حقيقت نشانههايي هويتبخش و منزلتآور هستند.
گفتوگوی روزنامه اعتماد با فرزان سجودی
